Ruimdenkersmanifestatie Ruimte en Zorg: hoe gaan we verder?

Donderdag 19 mei organiseerde Ruimte voor Ruimdenkers vanuit provincie Overijssel de manifestatie over het thema Ruimte en Zorg. Gedeputeerde Monique van Haaf opende de manifestatie. Zoals zij ook aangaf in haar blog zou het een interactieve middag worden. Het interactieve element werd onder andere verzorgd door BuzzMaster. Bezoekers konden met hun smartphone of tablet inloggen in het systeem van BuzzMaster en direct reageren, vragen beantwoorden of stellen. Hierdoor werd ook gelijk duidelijk wie zich bevonden onder de aanwezigen. Het publiek varieerde tussen mensen die werkzaam zijn in het bedrijfsleven tot aan het onderwijs, en in de overheid tot aan een eigen bedrijf. De top drie wat zij deze dag vooral meebrachten, was denkkracht, een frisse blik en creativiteit.

 

Tijdens de presentaties van Ruimdenkers Annemarie van Gaal, Jos de Blok, Lex Slaghuis en Daan Roosegaarde, konden mensen hun vragen insturen. Deze werden meteen na de presentatie behandeld door dagvoorzitter Elisabeth van de Hoogen. Met een vrolijke noot zag zij erop toe dat alles in goede banen werd geleid en wist zo iedereens aandacht moeiteloos vast te houden. Om de visies van de Ruimdenkers rustig in het hoofd te kunnen laten inwerken, werden de presentaties afgewisseld door muzikale intermezzo’s van een talentvolle cellist en accordeonist.

De Ruimdenkersmanifestatie vormde het eind van de visiefase en de start van de projectuitvoering: van denken naar doen. Dus de dag werd besloten met een projectenveiling. Iedereen die wilde meewerken aan de visies van de Ruimdenkers mocht bij zijn of haar Ruimdenker op het podium stappen. Meteen dezelfde dag zijn vier werkgroepen ontstaan die aan de slag gaan om de visies uit te werken tot concrete projecten. Uit elke werkgroep hebben wij één persoon gevraagd naar zijn of haar beleving van de dag, motivatie en inbreng in de werkgroep. In dit blog komt wethouder van gemeente Hardenberg Douwe Prinsse (team Annemarie) aan het woord. Hierna verschijnen de blogs over de andere werkgroepen.

 

Werkgroep Annemarie van Gaal

Annemarie van Gaal liet zich inspireren door een quote van een medewerker van een zorginstelling: “Het persoonlijke contact is belangrijker dan het product. Veel zaken kun je oplossen met technologie, maar eenzaamheid los je er niet mee op.” Hierop heeft Annemarie drie ideeën gepresenteerd die samen te vatten zijn in één woord: verbinding.

Haar eerste idee ‘Ouderen gaan samenwonen’ is erop gericht om ouderen daadwerkelijk te laten samenwonen en gezamenlijk hun eigen zorg te regelen. Het grote probleem hierbij is dat ouderen worden gekort op hun AOW als ze gaan samenwonen. Daarom gebeurt het nu niet. Annemaries advies is daarom om de AOW intact te laten, ongeacht hoe het huishouden is opgebouwd. Haar tweede idee is de ‘Ideale Wooncoöperatie’ en gaat over het ontwikkelen van de ideale woonvorm en experimenteren met een coöperatief model voor huurders van woningen. Annemarie eindigde haar verhaal met haar derde idee ‘Appartementencomplex Lifestyle’, een unieke woonvorm tussen studenten en ouderen in bestaande leegstaande panden waarin verschillende (luxe) faciliteiten gedeeld worden.

 

douwe_prinsseDouwe Prinsse (wethouder Hardenberg) werd geprikkeld door alle verhalen en ideeën die werden verteld tijdens de manifestatie. Hij probeerde meteen de transformatie te maken naar zijn eigen organisatie. Gemeente Hardenberg in zijn geval. Wonen zit in zijn portefeuille, dus het was een logische keuze om samen te werken met Annemarie. Ook delen zij dezelfde gedachtegang: als je met nieuwe dingen begint, is het goed los te komen van oude wetmatigheden en oude waarheden. Het is goed om te ontdooien, zoals Douwe zegt. Dat is nodig om ideeën verder te brengen.

Twee ideeën van Annemarie spraken hem het meest aan: ‘Appartementencomplex Lifestyle’ en ‘Ouderen gaan samenwonen’. Bij hen op het platteland zit het heel erg in de cultuur dat ouderen bij hun kinderen gaan inwonen. Kun je die gedachte ook transformeren buiten familierelaties om? Douwe vindt het interessant daar dieper op in te gaan.

Onder de werktitel ‘Krasse Knarrenhof’ zijn ze in Hardenberg al bezig ouderen te laten samenwonen, maar dan in een iets andere vorm. Daar proberen ze vijftien tot twintig woningen te bouwen om aan ouderen te verkopen die nu nog redelijk vitaal zijn. De een overwintert in Portugal en wil graag dat zijn huis wordt verzorgd in die tijd, een ander heeft een beperking en krijgt zijn container niet aan de weg, weer een ander heeft hulp nodig bij de boodschappen. Er wordt dus een hofje gecreëerd met daaromheen zelfstandige woningen waar mensen boven de 55 bij elkaar wonen en meer dan gemiddeld naar elkaar omzien.

Wat brengt Douwe om de ideeën verder te ontwikkelen? Kritische vragen. Niet zozeer omdat hij het nieuwe niet ziet zitten, maar kritische vragen ten opzichte van hoe we het tot nu toe hebben gedaan. Bijvoorbeeld: de gemeente is voor de WMO verplicht voorzieningen te bieden. Douwe gaat over fysieke voorzieningen als trapliften en scootmobiels. Hiervoor moet een aanbesteding worden gedaan. Volgens Douwe kunnen mensen heel veel zelf regelen. Als de verwarming stuk is, bellen ze iemand om die te laten repareren. Als een tachtigjarige goed bij het hoofd is, maar slecht ter been, kan hij samen met zijn omgeving een traplift regelen. Waarom zou de gemeente dan een aanbesteding doen die indirecte kosten met zich meebrengt? Het enige wat de gemeente zou moeten doen, is een inventarisatie maken die aantoont wat de mogelijkheden en financiële consequenties zijn. En dan kijken hoe de gemeente in financiële zin faciliteert voor diegene die dat niet kan. Dan bied je als gemeente ondersteuning die ertoe doet. Dit is een voorbeeld op een iets ander terrein, maar op zo’n manier zal Douwe meedenken in de werkgroep van Annemarie.



Plaats een reactie