Annemarie van Gaal: “Je moet niet uitgaan van een bestaande situatie”

 

Annemarie van Gaal maakt het kwartet van Ruimdenkers compleet. We kennen haar als financieel adviseur, onder andere van televisieprogramma’s Een Dubbeltje Op Zijn Kant en Divorce Hotel. Daarnaast heeft ze een groot ondernemershart en schrijft ze boeken als Succes, Winst en Ambitie om anderen te helpen bij hun ondernemingsdromen. Toen ze werd gevraagd als Ruimdenker mee te doen, begonnen de ideeën meteen te borrelen. Annemarie zit in Amsterdam op kantoor als ik haar bel.

 

In 2013 ben je betrokken geweest bij het project ‘Slimmere Zorg’ van gemeente Alkmaar. Wat was jouw rol en bijdrage in dit project?

“Op dat moment was er een wetswijziging in aantocht waardoor veel meer verantwoordelijkheid van de zorg naar de gemeente ging. Wat ik heel erg goed vind, is dat zij in een heel vroeg stadium hebben besloten vooral bedrijven te enthousiasmeren met voorstellen te komen om het goed te kunnen invullen. Ik was dagvoorzitter en tussendoor gaf ik korte lezingen om mensen anders te leren denken, in andere verdienmodellen te leren denken.”

 

Anders leren denken, zeg je. Jij bent nu gevraagd als Ruimdenker voor de provincie Overijssel. Hoe doe je dat, ruimdenken?

“Dat is vooral je in eerste instantie afvragen waarom we de dingen doen zoals we ze doen. En dan bedenken: wat zou er gebeuren als we de geldstroom verleggen? Wat zou er gebeuren als we het belang ergens anders zouden neerleggen? Wat zou er gebeuren als we samenwerken met concurrenten? En dan iedere keer alle speelvelden de revue laten passeren, totdat er een speelveld is van ‘wow, dit zou kunnen werken’ en daar ga je dan dieper over nadenken. Heel kort door de bocht, maar zo werkt het wel.”

 

Wat heb je van het vorige zorgproject geleerd? Waar zitten de knelpunten?

“Nou, en daarom vind ik het leuk, ik denk echt dat er heel veel oplossingen voor een betere toekomst liggen in precies die thema’s die nu door provincie Overijssel worden aangepakt, namelijk de ruimte. En dan ook de woonruimte, of de beschikbare ruimte, en die te combineren met de zorg. Ik denk dat daar echt nog heel veel goede, praktische oplossingen te bedenken zijn, dus ik heb alle hoop gevestigd op deze sectie. En ik vind het ongelooflijk stoer hoe de provincie Overijssel het aanpakt.”

 

Toen je werd gevraagd als Ruimdenker kreeg je meteen al ideeën over het thema Toekomstbestendig Vastgoed. Vertel daar eens iets meer over.

 “Ik moet me nog goed inlezen en erover nadenken, maar een van de zaken die ik zeker wil uitdiepen is ‘scheefwonen’. Als we in Nederland praten over scheefwonen, dan bedoelen we huurders die verhoudingsgewijs te veel verdienen voor de lage huur die ze betalen. Maar er is ook een andere vorm van scheefwonen, namelijk ouderen van wie de kinderen al lang de deur uit zijn en die in een veel te grote huurwoning blijven wonen. Verhuizen naar een kleinere woning, betekent – hoe paradoxaal ook – vaak hogere huurlasten. Onderhuur is niet toegestaan, maar een alleenstaande oudere in een drie- of vierkamerwoning is een verkwanseling van beschikbare woonruimte.

Hier kan ik wel een aantal ideeën over presenteren. Ik zie ook veel besparingen in nieuwe vormen van samenwerken tussen bijvoorbeeld woningcorporaties en ziekenhuizen. Of wat gebeurt er als we de ideeën en inzichten van de Uber’s en Airbnb’s van deze wereld loslaten op de zorg? Of als eigenaren van leegstaand vastgoed gaan samenwerken met ziekenhuizen?”

 

Als jij het toekomstbeeld van zorg zou mogen schetsen, hoe ziet dit er dan uit?

“Dat gaat natuurlijk mijn presentatie worden, dus daar ga ik nog niets over zeggen.”

 

Spannend … Dat horen we dus 19 mei tijdens de manifestatie. Jouw oplossing wordt uiteraard uitvoerbaar. Waar zit de uitdaging in?

“De uitdaging zit ‘m eigenlijk in iets bedenken wat nog niet gebeurt en vaak zijn dat de meest simpele oplossingen. Dus vaak is het iets waarvan je denkt, maar dat is zo simpel, het kan toch niet dat dat de oplossing is? Ja, vaak is dat het wel.”

 

En toch lijkt juist dat lastig te zijn.

 “Ja, vaak neem je voetstoots aan dat het is zoals het is, en dat dat dus waarschijnlijk het beste is. Maar dat is niet altijd zo. Je bent gewend om te denken, je hebt nou eenmaal een kerstboom staan en die functioneert. Dan hang je er vaak alleen maar een kerstbal in, zet je er nog een piek op of je hangt er een slinger omheen. Maar eigenlijk moet je niet die kerstboom als beginsel nemen, maar moet je nadenken: stel dat ik hem kap en ik begin opnieuw, hoe ga ik het dan doen? En dan kom je niet met zoiets ingewikkelds. Dan kom je met iets heel simpels.”

 

En de doelgroepen erbij betrekken? Wordt dat op dit moment nog te weinig gedaan?

 “Vaak moet je juist niet heel erg de doelgroepen in een voortijdig stadium erbij betrekken, want die gaan uit van een bestaande situatie. Zij hebben allemaal hun belang bij die situatie, dus je moet met iets komen wat niet zo voor de hand ligt en waarvan iedereen zo het effect ziet. Daar moet je op gaan sturen. En dan moet je proberen daar draagvlak voor te vinden. Ik vind deze aanpak heel goed van de provincie.”

 



Plaats een reactie