Peter Sijtsma (Team Lex): Directe zorg verbeteren door gebruik van eigen data

De Ruimdenkersmanifestatie vormde het eind van de visiefase en de start van de projectuitvoering: van denken naar doen, dus de dag werd besloten met een projectenveiling. Iedereen die wilde meewerken aan de visies van de Ruimdenkers mocht bij zijn of haar Ruimdenker op het podium stappen. Meteen dezelfde dag zijn vier werkgroepen ontstaan die aan de slag gaan om de visies uit te werken tot concrete projecten. Uit elke werkgroep hebben wij één persoon gevraagd naar zijn of haar beleving van de dag, motivatie en inbreng in de werkgroep. In dit blog komt projectleider van de Baalderborg Groep Peter Sijtsma (team Lex) aan het woord.

 

Werkgroep Lex Slaghuis

Als specialist in open data heeft Lex Slaghuis zijn visie gegeven over het belang van open data om innovatieve producten (apps, domotica, e-health) te genereren. In zijn zoektocht naar een concreet product op bestaande zorgdata en demografische data stuitte Lex keer op keer op het niet vrijgeven of beschikbaar stellen van diverse zorgdata. Lex heeft één onderdeel hierbij uitgelicht: de kosten van zorgbehandelingen. Waarom zijn de tarieven zo verschillend in de verschillende delen van Nederland, maar ook in Overijssel? Zijn oproep was aan gemeenten, zorgverzekeraars en zorgverleners om hun data beschikbaar te stellen. Een aantal van deze partijen als de Baalderborg Groep en Buurtzorg gaven daar tijdens de Ruimdenkersmanifestatie al gehoor aan.

 

peter sijtsmaPeter Sijtsma (projectleider van de Baalderborg Groep) vond de manifestatie een goed georganiseerde dag. Hij bleef gefocust door het interessante, afwisselende programma en wist na afloop meteen dat hij actief betrokken wilde blijven. Hij twijfelde wel even met wie hij het liefst wilde samenwerken. Hij koos voor Lex, en tot zijn vreugde stapten ook Daan en Jos bij hem op het podium. Drie voor de prijs van één!

Ondanks dat er veel zorgorganisaties in Overijssel zijn, waren deze wat ondervertegenwoordigd tijdens de manifestatie, vond Peter, daarom wilde hij erbij zijn. Aan de ene kant kan de Baalderborg Groep zorgdata brengen over hun cliënten, hun medewerkers en de zorg die zij leveren– uiteraard volledig geanonimiseerd, want zij gaan heel zuinig om met gevoelige informatie. Aan de andere kant is Peter benieuwd wat ze met hun eigen data kunnen om de directe zorg te verbeteren.

Voordat hij naar de manifestatie kwam, werd hij geprikkeld door een gesprek dat hij opving in de trein. Naast hem zaten twee mensen die vertelden over business intelligence en big data, waar ze binnen de Baalderborg Groep ook hun eerste stappen hadden gezet. De treinpassagiers naast hem werkten in de geestelijke gezondheidszorg. Ze vertelden dat ze binnen hun instelling erachter waren gekomen dat er een verband is tussen de lengte van de rapportage over cliënten en agressie. Als er over een bepaalde periode meer wordt gerapporteerd dan normaal, dan is dit een voorbode voor agressie.  Dit is een mooi voorbeeld van het gebruik van data. Je kunt dan zelfs door middel van een pop-up in het systeem een orthopedagoog, teamleider of team attenderen op mogelijke agressie. Als je daarmee betere zorg kunt leveren of ziekteverzuim kunt verminderen, zou dat fantastisch zijn, aldus Peter.

Peter zou bovendien de zorgvraag breder willen benaderen. Hij legt uit: “Er wordt heel veel gesproken over de zorgvraag van de toekomst in relatie tot de openbare ruimte en dan gaat het vooral veel over vergrijzing. Maar zorgorganisaties hebben ook te maken met bijvoorbeeld mensen met een verstandelijke beperking die minder zorg krijgen. In Denemarken heb je een gratis NIPT-test waardoor mensen met een syndroom van Down (bijna) niet meer worden geboren. Wat betekent dat dan voor onze samenleving? Ook komt het nu steeds vaker voor dat mensen met een lichte verstandelijke beperking geen zorg meer krijgen in een 24-uurssetting. Zij moeten thuis blijven wonen en af en toe, een paar uur in de week, komt er iemand langs. Terwijl onze samenleving steeds digitaler wordt, en steeds moeilijker en groter. Die mensen kunnen dan niet mee, ze lopen er tegenaan en begrijpen het niet meer. Wat betekent dat dan voor die mensen en voor de openbare ruimte? Dat zijn allemaal dingen die ik ook graag zou willen inbrengen in die werkgroep: laten we niet alleen kijken naar vergrijzing, maar laten we ook al die andere zorgvragen van de toekomst meenemen.”



Plaats een reactie